1. Bir süre sonra Yusuf’a “Baban hasta” diye haber geldi. Bunun üzerine Yusuf iki oğlunu, Manasse ve Efraim’i yanına alarak gitti.
2. Yakup’a “Oğlun Yusuf geldi” diye bildirildi. İsrail gücünü toplayıp
yatağında oturdu.
3. Ve Yusuf’a şunları söyledi:“Mutlak Güce Sahip Tanrı Kenan diyarında,
Luz’da bana göründü ve beni kutsadı.
4. Bana ‘Seni çocuklar sahibi yapacağım, soyunu çoğaltacağım ve
senden bir halklar topluluğu meydana getireceğim. Bu toprakları senden
sonra soyuna devirler boyu mülk olarak vereceğim’ dedi.
5. Şimdi, ben Mısır’a, senin yanına gelmeden önce burada doğmuş olan
iki oğlun benimdir. Ruben ve Şimeon gibi Efraim ve Manasse de benim
olacak.
6. Onlardan sonra doğanlar senin çocukların olacak ve ağabeylerinin
ismiyle anılan topraklarda miras sahibi olacaklar.
7. Ve ben Paddan’dan gelirken, Kenan diyarında, Efrat’a varmamıza
epey mesafe varken Rahel yolda yanımda öldü. Onu Efrat
(Beytlehem) yolunda gömdüm.”
8. Sonra İsrail Yusuf’un oğullarını gördü ve “Bunlar çocukların
mı?” diye sordu.
9. Yusuf “Evet, benim oğullarım; onları Tanrı bana burada verdi” dedi. O
zaman babası “Lütfen onları yanıma getir de hayırdua edeyim” dedi.
10. İsrail’in gözleri yaşlılıktan dolayı
zayıflamıştı; göremiyordu. Yusuf oğullarını ona yaklaştırdı; babası onları
öpüp kucakladı.
11. İsrail, Yusuf’a “Bir daha yüzünü görebileceğimi hiç
zannetmiyordum, ama işte Tanrı senin çocuklarını bile bana gösterdi” dedi.
12. Sonra Yusuf onları dizlerinin arasından çıkardı ve yere kapandı.
13. Yusuf Efraim’i sağ eliyle tutup İsrail’in sol yanına, Manasse’yi de
sol eliyle tutup onun sağ yanına yaklaştırdı.
14. Fakat İsrail sağ elini uzattı ve yaşça küçük olmasına
rağmen Efraim’in başına koydu. Sol elini de Manasse’nin başına koydu. İlk
doğan çocuk Manasse olduğu halde o kasıtlı olarak böyle yapmıştı.
15. Sonra, Yusuf’a hayırdua etti: “Atalarım İbrahim ve İshak’ın da yolunda
yürüdüğü, Bugüne dek, tüm hayatım boyunca beni güden Tanrı,
16. Tüm kötülüklerden beni kurtaran melek, bu çocukları kutsasın.
Onlar benim adımla, atalarım İbrahim ve İshak’ın adıyla anılsın. Yeryüzünde
çoğalıp büyük bir topluluk olsunlar.”
17. Babasının sağ elini Efraim’in başı üzerinde tutması Yusuf’un hoşuna
gitmedi. Babasının elini Efraim’in başından kaldırıp Manasse’nin başına
koymak istedi.
18. “Baba öyle değil; ilk doğan bu. Sağ elini onun başına koy” dedi.
19. Fakat babası bunu yapmak istemedi; “Biliyorum oğlum, biliyorum” dedi,
“Ondan da bir halk meydana gelecek; o da büyük olacak. Yine de küçüğü
ondan daha büyük olacak, onun soyu çoğalıp milletler kadar kalabalık
olacak.”
20. O gün onlar için hayırduasına devam etti:“İsrail hep senin
isminle hayırdua etsin;‘Tanrı seni de Efraim ve Manasse gibi
yapsın’, desinler.”Böylece, Efraim’i hep Manasse’nin önüne geçirdi.
21. Sonra İsrail, Yusuf’a “Ben ölüyorum, fakat Tanrı sizinle
olmaya devam edecek ve atalarınızın topraklarına geri dönmenizi
sağlayacak” dedi.
22. “Ve ben, Amorilerin elinden kılıcımla, yayımla aldığım topraklardan sana,
kardeşlerine verdiğimden bir pay fazla veriyorum.”