1. Yusuf İsmailoğulları tarafından Mısır’a getirildi. Firavunun saray memurlarından, başmuhafız Mısırlı Potifar, Yusuf’u onlardan satın aldı.
2. Yehova Yusuf’laydı; bu yüzden o başarılı bir adam oldu ve Mısırlı
efendisinin evinde sorumluluklar aldı.
3. Efendisi, Yehova’nın onunla olduğunu, elindeki her işi Yehova’nın
başarıya ulaştırdığını görüyordu.
4. Yusuf gün geçtikçe efendisinin gözüne giriyordu ve sürekli onun
hizmetindeydi; böylece efendisi evinin idaresini ona bıraktı; sahip olduğu her
şeyi onun sorumluluğuna verdi.
5. Mısırlı, Yusuf’u evinin idaresine getirdikten ve sahip olduğu her
şeyi onun sorumluluğuna bıraktıktan sonra, Yehova, Yusuf’tan dolayı onun evine
hep bereket verdi. Evindeki ve toprağındaki her şeyin üzerinde Yehova’nın bereketi
vardı.
6. Adam, sahibi olduğu her şeyi sonunda Yusuf’un sorumluluğuna
bıraktı; yediği yemek dışında hiçbir şeyle ilgilenmiyordu. Bu arada, Yusuf
yakışıklı, güzel bir genç olmuştu.
7. Ve efendisinin karısı Yusuf’a göz koydu; ona “Benimle yat”
diyordu.
8. Fakat Yusuf bunu reddederek, efendisinin karısına, “Efendim
evde yaptığım hiçbir işe karışmıyor, sahibi olduğu her şeyi benim elime teslim
etti” diyordu.
9. “Bu evde kimse benden daha yetkili değil; efendim senin dışında
hiçbir şeyi benden esirgemedi, çünkü sen onun karısısın. Nasıl böyle büyük
bir kötülük yapıp Tanrı’ya karşı günah işlerim?”
10. Kadın Yusuf’a her gün aynı teklifte bulunduysa da Yusuf onunla yatmayı,
baş başa kalmayı kabul etmedi.
11. Bir gün Yusuf diğer günlerde olduğu gibi işini yapmak üzere yine
eve girdi; içeride evin adamlarından hiç kimse yoktu.
12. Ve kadın Yusuf’u giysisinden tutup yakaladı, “Benimle yat!”
dedi. Fakat Yusuf giysisini kadının elinde bırakarak dışarı kaçtı.
13. Kadın, Yusuf’un giysisini elinde bırakıp kaçtığını görünce
14. evin adamlarına seslendi; “Bakın, görüyor musunuz” diye bağırdı, “Bu
İbraniyi bizi gülünç duruma düşürmek için getirmiş. Bu adam benimle yatmak için
yanıma geldi, fakat ben avazım çıktığı kadar bağırdım.
15. Çığlık çığlığa bağırdığımı görünce giysisini yanımda bırakıp
dışarı kaçtı.”
16. Kadın efendisi eve gelinceye dek Yusuf’un giysisini yanında tuttu.
17. Sonra efendisine de anlatmaya başladı: “Bize getirdiğin İbrani hizmetkâr
yanıma gelip beni gülünç duruma düşürmek istedi.
18. Fakat ben çığlık çığlığa bağırınca giysisini yanımda bırakıp
dışarı kaçtı.”
19. Yusuf’un efendisi, karısının, “İşte hizmetkârın bana bunu bunu
yaptı” diye anlattıklarını işitince öfkeden köpürdü.
20. Bu nedenle onu hapishaneye, kralın mahkûmlarının tutulduğu yere
attırdı. Böylece Yusuf hapishanede kaldı.
21. Fakat Yehova Yusuf’laydı. Ona vefalı sevgisini göstermeye devam
etti ve Yusuf’un hapishane yetkilisinin gözüne girmesini sağladı.
22. Böylece hapishane yetkilisi oradaki tutukluları Yusuf’un
sorumluluğuna verdi. Onlara bütün işleri yaptırtan Yusuf’tu.
23. Hapishane yetkilisi onun sorumluluğu altındaki hiçbir işe
karışmıyordu, çünkü Yehova Yusuf’laydı ve Yehova onun yaptığı her işin başarılı
olmasını sağlıyordu.