1. Yakup yoluna devam etti, Doğuluların memleketine geldi.
2. Ve başını kaldırıp baktığında kırda bir
kuyu gördü. Kuyunun yanında üç koyun sürüsü yatıyordu; sürüleri bu kuyudan
suvarırlardı. Kuyunun ağzında büyük bir taş vardı.
3. Tüm sürüler oraya toplanınca, çobanlar
taşı kuyunun ağzından yuvarlar, sürüleri suvarırlardı. Sonra taşı yine yerine,
kuyunun ağzına koyarlardı.
4. Yakup çobanlara “Kardeşlerim,
nerelisiniz?” diye sordu. Onlar “Harranlıyız” dediler.
5. O zaman Yakup “Nahor’un torunu
Laban’ı tanır mısınız?” dedi, onlar da “Tanırız” diye karşılık verdiler.
6. Bunun üzerine Yakup “O nasıl, iyi
mi?” diye sordu, onlar da “İyidir. İşte kızı Rahel de koyunlarla
geliyor” karşılığını verdiler.
7. Yakup “Bakın, akşama daha çok var”
dedi, “Sürüleri toplama vakti değil. Koyunları suvarın da otlatmaya götürün.”
8. Çobanlar şu karşılığı verdi: “Tüm
sürüler toplanmadan ve taş kuyunun ağzından yuvarlanmadan olmaz. Ancak o zaman
koyunları suvarabiliriz.”
9. Yakup onlarla konuşurken
Rahel babasının koyunlarıyla geldi, çünkü çobanlık yapıyordu.
10. Yakup annesinin kardeşi Laban’ın
kızı Rahel’i ve onun koyunlarını görünce hemen gidip kuyunun ağzındaki taşı
yuvarladı ve Laban’ın koyunlarını suvardı.
11. Sonra Rahel’i öptü ve hıçkıra
hıçkıra ağladı.
12. Yakup Rahel’e kendisinin
Rebeka’nın oğlu, babasının akrabası olduğunu söyledi. Rahel de koşup
bunları babasına anlattı.
13. Laban kız kardeşinin oğlu Yakup’la
ilgili haberi duyar duymaz onu karşılamaya koştu. Onu görünce sarılıp öptü
ve evine getirdi. Yakup olanları ona anlattı.
14. Laban “Sen benim etim
kemiğimsin” dedi. Yakup onun yanında bir ay kaldı.
15. Sonra Laban ona
“Akrabamsın diye bana karşılıksız mı hizmet edeceksin?” dedi. “Söyle
ne ücret istersin?”
16. Laban’ın iki kızı vardı. Büyüğünün adı
Lea, küçüğünün adı Rahel’di.
17. Lea’nın gözleri donuktu, fakat
Rahel’in endamı ve yüzü güzeldi.
18. Yakup Rahel’e âşık olmuştu.
Laban’a şu cevabı verdi: “Küçük kızın Rahel için sana yedi yıl hizmet ederim.”
19. O zaman Laban “Onu başka adama vermektense
sana vermeyi tercih ederim. Yanımda kal” dedi.
20. Yakup Rahel için yedi yıl hizmet
etti, fakat ona olan sevgisinden dolayı bu yıllar gözünde birkaç gün
gibiydi.
21. Sonra Yakup Laban’a “Vakit doldu,
karımı ver, onunla birlikte olayım” dedi.
22. Bunun üzerine Laban tüm yöre
halkını toplayıp bir ziyafet verdi.
23. Fakat akşamleyin Yakup’la birlikte
olması için ona kızı Lea’yı getirdi.
24. Laban hizmetçisi Zilpa’yı da kızı
Lea’nın hizmetine verdi.
25. Sabah olunca Yakup baktı,
yanındaki Lea’ydı! Bunun üzerine Laban’a “Bana bunu nasıl yaptın?” diye sordu,
“Sana Rahel için hizmet etmemiş miydim? Neden beni kandırdın?”
26. Laban şu karşılığı verdi: “Bizim buralarda
küçük kız büyüğünden önce verilmez.
27. Bu kızın düğün haftasını
tamamla. Sonra öbür kızı da veririz, fakat yanımda yedi yıl daha hizmet edeceksin.”
28. Yakup onun dediğini yaptı; Lea’nın
haftasını tamamladı, sonra Laban kızı Rahel’i ona eş olarak verdi.
29. Laban hizmetçisi Bilha’yı da
kızı Rahel’in hizmetine verdi.
30. Yakup Rahel’le de birlikte oldu;
onu Lea’dan daha çok sevdi. Ve Laban’a yedi yıl daha hizmet etti.
31. Yehova Lea’nın
sevilmediğini görünce, onun rahmini açtı, Rahel ise kısırdı.
32. Lea hamile kaldı; bir oğul
doğurdu, adını Ruben koydu; “Yehova acınacak halimi gördü, kocam
artık beni sevecek” dedi.
33. Tekrar hamile kalıp bir oğul daha
doğurdu ve “Yehova sevilmediğimi işittiği için bana bunu da verdi” dedi.
Ve çocuğun adını Şimeon koydu.
34. Yine hamile kalıp bir oğul daha doğurdu
ve “Bu kez kocam bana bağlanacak, çünkü ona üç oğul doğurdum” dedi. Böylece
çocuğa Levi adı verildi.
35. Lea tekrar hamile kalıp bir oğul daha
doğurdu. “Bu kez Yehova’ya övgüler sunacağım” diyerek çocuğun adını
Yahuda koydu. Bundan sonra bir süre çocuk doğurmadı.