1. Böylece Yusuf Firavuna gelip “Kenan diyarından babam ve kardeşlerim geldi” diye haber verdi, “Beraberlerinde davarlarını, sığırlarını, sahip oldukları ne varsa getirdiler. Şimdi Goşen topraklarındalar.”
2. Firavuna tanıtmak için kardeşlerinden beşini yanına almıştı.
3. Firavun Yusuf’un kardeşlerine “Ne işle uğraşıyorsunuz?” diye sordu. Onlar
Firavuna “Atalarımız gibi biz kulların da koyun çobanıyız” cevabını
verdiler.
4. Sonra, “Diyara misafir olarak geldik, çünkü Kenan diyarında
kıtlık çok şiddetli ve kullarının sürüleri için otlak yok” dediler.
“Rica ederiz, kullarının Goşen topraklarında oturmasına izin ver.”
5. Bunun üzerine Firavun Yusuf’a şunları söyledi: “Baban ve kardeşlerin
buraya, yanına gelmişler.
6. Mısır diyarı senin emrinde. Babanı ve kardeşlerini memleketin
en iyi yerine yerleştir. Goşen topraklarında otursunlar. Aralarında
bildiğin yiğit adamlar varsa, onları da benim sürülerimin başına getir.”
7. Sonra Yusuf, babası Yakup’u getirip Firavuna tanıttı. Yakup Firavunu
hayırdua ederek selamladı.
8. Firavun Yakup’a “Kaç yaşındasın?” diye sordu.
9. Yakup ona “Gurbet yıllarım yüz otuz yıl” karşılığını verdi.
“Hayatım kısa ve sıkıntılarla doluydu, atalarımın gurbette geçen yılları kadar
olmadı.”
10. Sonra Yakup Firavuna hayırdua ederek huzurundan ayrıldı.
11. Böylece Yusuf, babasını ve kardeşlerini Mısır diyarına
yerleştirdi; Firavunun emrettiği gibi, onlara memleketin en iyi yerinde,
Ramses topraklarında mülk verdi.
12. Yusuf, babasına, kardeşlerine ve babasının tüm ev halkına, çocuk
sayısına göre yiyecek sağlıyordu.
13. Diyarın hiçbir yerinde ekmek yoktu, çünkü kıtlık çok şiddetliydi; Mısır
ve Kenan diyarı kıtlıktan kırılıyordu.
14. Yusuf halka tahıl satarak, Mısır ve Kenan diyarının bütün
parasını topluyor ve Firavunun evine götürüyordu.
15. Zamanla Mısır ve Kenan diyarında halkın elindeki para bitti; tüm
Mısır halkı Yusuf’a gelip “Bize ekmek ver! Paramız kalmadı diye göz
göre göre ölelim mi?” dediler.
16. O zaman Yusuf onlara “Paranız bittiyse, hayvanlarınızı verin.
Hayvanlarınıza karşılık size ekmek vereyim” dedi.
17. Böylece halk hayvanlarını Yusuf’a getirmeye başladı. Yusuf onlara
atları, davarları, sığırları ve eşekleri karşılığında ekmek
veriyordu. O yıl halka hayvanlarına karşılık yiyecek sağladı.
18. Ve o yıl sona erdi; ertesi yıl halk Yusuf’a gelip “Durumu efendimizden
saklayamayız” dedi. “Paramızı da hayvanlarımızı da efendimize
verdik. Efendimizin önünde, canımız ve toprağımız dışında hiçbir şeyimiz
kalmadı.
19. Hem topraklarımız hem biz neden göz göre göre mahvolup
gidelim; yiyecek karşılığında bizi ve toprağımızı
satın al. Toprağımızla birlikte Firavunun hizmetinde olalım. Bize tohum ver,
yaşayalım ölmeyelim; toprağımız da çöle dönmesin.”
20. Yusuf, Mısırlıların tüm topraklarını Firavun için satın
aldı, kıtlık onları pençesine aldığından Mısırlılar tarlalarını sattı.
Böylece topraklar Firavunun malı oldu.
21. Yusuf bir uçtan bir uca bütün Mısır topraklarında halkı şehirlere
topladı.
22. Yusuf sadece rahiplerin toprağını satın almadı, çünkü
rahiplerin tayını Firavundandı, onlar Firavunun verdiği tayını
yiyorlardı. Bu nedenle rahipler topraklarını satmadı.
23. Yusuf halka, “Bakın, bugün sizi ve topraklarınızı Firavun için
satın aldım. İşte size tohum; toprağa bunu ekin” dedi.
24. “Aldığınız ürünün beşte birini Firavuna vereceksiniz; beşte
dördünü de kendiniz alacaksınız. Size, ev halkınıza ve çocuklarınıza yiyecek,
tarlanıza da tohumluk olacak.”
25. Onlar, “Sen hayatımızı kurtardın. Efendimiz, bizden lütfunu
esirgeme, Firavuna köle olalım” dediler.
26. Yusuf, Mısır topraklarında ürünün beşte birinin Firavuna verilmesi
için bir kanun çıkardı; bu kanun hâlâ geçerlidir. Sadece ayrı bir grup olan
rahiplerin toprakları Firavunun olmadı.
27. Ve İsrailoğulları Mısır’ın Goşen bölgesinde oturmaya devam etti;
artık oraya yerleşmişlerdi; çocuklar sahibi olup çoğaldılar.
28. Yakup Mısır diyarında on yedi yıl yaşadı; böylece ömrü, tüm yaşamı
yüz kırk yedi yılı buldu.
29. İsrail’in ölümü yaklaşıyordu. Bu nedenle oğlu Yusuf’u yanına çağırıp
“Eğer benden hoşnutsan” dedi, “Lütfen elini uyluğumun altına koy; bana
vefanı ve sadakatini göster. Ne olur beni Mısır’da gömme.
30. Atalarımın yanında yatayım. Beni Mısır’dan götür, atalarımın mezarına
göm.” Yusuf “Dediğini yapacağım” diye karşılık verdi.
31. O zaman babası, “Bana yemin et” dedi. Yusuf da yemin etti. Bunun
üzerine İsrail, yatağının üzerinde baş ucuna doğru kapandı.