1. Yakup’un Lea’dan olan kızı Dina memleketin kızlarıyla görüşmek için çıkıp dolaşırdı.
2. Bu
arada memleketin beylerinden Hivi Hamor’un oğlu Şekem onu gördü.
Sonra Dina’yı alıp onunla yattı, ona tecavüz etti.
3. Şekem
Yakup’un kızı Dina’ya tutuldu; ona âşık olmuştu. Kızın gönlünü çelmek için
durmadan dil döküyordu.
4. Sonunda
Şekem babası Hamor’a “Bu kızı bana al” dedi.
5. Kızı
Dina’yı Şekem’in kirlettiğini Yakup duydu. Oğulları kırda sürüsünün yanındaydı. Yakup onlar gelinceye dek susup bekledi.
6. Bu
arada Şekem’in babası Hamor konuşmak üzere Yakup’un yanına geldi.
7. Yakup’un
oğulları olayı duyar duymaz kırdan döndü. Çok üzgün ve öfkeliydiler, çünkü Şekem Yakup’un kızıyla
yatmış, İsrail’e utanç verici bir kötülük yapmıştı; böyle bir şey olamazdı.
8. Hamor
onlara “Oğlum Şekem kızınıza gönlünü kaptırdı” dedi. “Ne olur, kızınızı ona eş olarak verin;
9. bizimle
hısım olun. Birbirimizden kız alıp verelim.
10. Bizimle
yaşayın. Memleket önünüzde; oturun, iş yapın, bu topraklara yerleşin.”
11. Sonra Şekem kızın babasına ve kardeşlerine “Sizden lütuf
diliyorum” dedi, “Ne isterseniz veririm.
12. Ne
kadar başlık parası, ne kadar armağan isterseniz isteyin vermeye
razıyım, yeter ki kızı bana verin, eşim olsun.”
13. Bunun
üzerine Yakup’un oğulları, Şekem’e ve babası Hamor’a hileli bir cevap verdiler;
çünkü Şekem kız kardeşleri Dina’yı kirletmişti.
14. “Böyle
bir şey yapamayız” dediler. “Sünnetsiz bir adama kız kardeşimizi
veremeyiz, bizim için utançtır.
15. Ancak
bir şartla, tüm erkekleriniz bizim gibi sünnet edilirse razı oluruz.
16. O
zaman birbirimizden kız alıp verir, sizinle birlikte yaşar ve tek halk oluruz.
17. Fakat
bizi dinlemeyip sünnet olmazsanız, kızımızı alır gideriz.”
18. Onların bu söyledikleri Hamor’a ve oğlu Şekem’e uygun göründü.
19. Genç
adam bu şartı yerine getirmekte gecikmedi, çünkü Yakup’un kızından çok
hoşlanıyordu. O, babasının evindeki en saygın kişiydi.
20. Böylece
Hamor ve oğlu Şekem, şehirlerinin kapısına gidip memleketin adamlarıyla
konuştular.
21. “Bunlar
barışçıl insanlar” dediler. “Bırakalım memlekette otursunlar ve iş yapsınlar, çünkü
bu topraklar yeterince geniş. Birbirimizden kız alıp veririz.
22. Yalnız,
bizimle oturmaya ve tek halk olmaya bir şartla rıza gösteriyorlar: Tüm
erkeklerimizin kendileri gibi sünnet olmasını istiyorlar.
23. O
zaman malları, servetleri, tüm hayvanları bizim olmaz mı? Yeter ki bizimle oturmalarını
kabul edelim.”
24. Şehir
kapısından girip çıkan herkes Hamor’la oğlu Şekem’in söylediklerini kabul etti;
tüm erkekler, şehir kapısından girip çıkanların hepsi sünnet oldu.
25. Fakat
üçüncü gün, onların daha sancıları geçmeden, Yakup’un iki oğlu, Dina’nın ağabeyleri Şimeon
ile Levi kılıçlarını aldılar, tüm erkekleri öldürmek için, kuşku uyandırmadan
şehre girdiler.
26. Hamor’u
ve oğlu Şekem’i de kılıçla öldürdüler. Dina’yı Şekem’in evinden alıp
gittiler.
27. Yakup’un
diğer oğulları da ağır yaralı olanlara saldırdı ve şehri yağmaladılar, çünkü
onlar kız kardeşlerini kirletmişti.
28. Davarlarını,
sığırlarını, eşeklerini, şehirde ve kırda neleri varsa hepsini aldılar.
29. Bütün
mallarını aldılar, küçük çocuklarla kadınları esir olarak götürdüler ve
evlerdeki her şeyi yağmaladılar.
30. Bunun
üzerine Yakup, Şimeon ve Levi’ye, “Memleket halkına, Kenanlılar
ve Perizzilere karşı beni iğrenç bir duruma düşürdünüz; sizin yüzünüzden lanetli oldum”
dedi. “Ben bir avuç insanım, şimdi hepsi birlik olup bana saldıracak; ben de ev halkım da yok
olacağız.”