1. İbrahim tekrar evlendi; karısının adı Ketura’ydı.
2. İbrahim’in Ketura’dan Zimran, Yokşan, Medan, Midyan,Yişbak ve
Şuah adında oğulları oldu.
3. Yokşan’ın Seba ve Dedan adında oğulları oldu. Dedan Aşşurim,
Letuşim ve Leummim’in atasıydı.
4. Midyan’ın oğulları Efa, Efer, Hanok, Abida ve Eldaa idi.
Bunların hepsi Ketura’nın oğullarıydı.
5. İbrahim sahip olduğu her şeyi İshak’a bıraktı.
6. Cariyelerinden olan oğullarına da armağanlar verdi. Sonra onları,
daha kendisi hayattayken, İshak’tan uzağa, Doğu’ya gönderdi.
7. İbrahim yüz yetmiş beş yıl yaşadı; ömrü bu kadardı.
8. İbrahim iyice yaşlanmıştı, yaşlı ve hayata doymuş bir adam olarak son
nefesini verdi; ölüp atalarına katıldı.
9. Oğulları İshak ve İsmail onu, Hititli Tsohar oğlu Efron’un Mamre
önündeki tarlasında bulunan Makpela mağarasına gömdüler.
10. O tarlayı İbrahim Hetoğullarından almıştı. İbrahim ve karısı Sara oraya
gömüldü.
11. Tanrı, İbrahim’in ölümünden sonra da oğlu İshak’a bereket
verdi; İshak, Beer-lahay-roi yakınlarında oturuyordu.
12. İbrahim’in, Sara’nın hizmetçisi Mısırlı Hacer’den olan oğlu İsmail’in
soy kaydı şudur:
13. İsmail’in birer aile atası olan oğullarının isimleri şöyledir: İlk oğlu
Nebayot’tu, sonrakiler Kedar, Adbeel, Mibsam,
14. Mişma, Duma, Massa,
15. Hadad, Tema, Yetur, Nafiş ve Kedema’ydı.
16. İsmail’in oğulları bunlardır; köyleri ve obaları onların adıyla anılır;
onlar on iki boyun beyleridir.
17. İsmail yüz otuz yedi yıl yaşadıktan sonra son soluğunu verdi; ölüp
atalarına katıldı.
18. İsmailoğullarının çadır kurdukları bölge, Mısır önlerinde bulunan
Şur yakınlarındaki Havila’dan Asur’a dek uzanırdı. Kardeşlerinin
karşısında otururlardı.
19. İbrahim’in oğlu İshak’la ilgili kayıt şudur: İbrahim İshak’ın
babasıydı.
20. İshak, Paddan-aram’dan Arami Betuel’in kızı ve Arami Laban’ın
kız kardeşi Rebeka ile evlendiğinde kırk yaşındaydı.
21. İshak durmadan Yehova’ya dua ediyordu; özellikle de karısı için,
çünkü karısı kısırdı. Ve Yehova onun yakarışlarını duydu, karısı
Rebeka gebe kaldı.
22. Rebeka’nın karnındaki çocuklar itişmeye başladı; bunun üzerine o
“Eğer böyle sıkıntı çekeceksem, yaşamanın ne anlamı var?” dedi. Böylece
Yehova’ya danıştı.
23. Yehova ona “Karnında iki millet var” dedi, “Senden iki ayrı halk
doğacak. Halklardan biri diğerinden güçlü olacak. Büyüğü küçüğüne kulluk
edecek.”
24. Ve Rebeka’nın doğum vakti geldi; karnında ikiz vardı.
25. Çocukların ilki doğdu, kızıldı ve sanki tüylü bir cüppe
giymişti; bu nedenle ismini Esav koydular.
26. Sonra Esav’ın kardeşi doğdu, eliyle onun topuğunu tutuyordu; bu
nedenle ismini Yakup koydular. Rebeka onları doğurduğunda İshak altmış
yaşındaydı.
27. Ve çocuklar büyüdü; Esav kırlarda dolaşan, avlanmayı bilen bir adam
oldu; Yakup ise çadırlarda yaşayan doğru bir adamdı.
28. İshak Esav’ı severdi, çünkü ona av eti getirirdi; Rebeka ise Yakup’u
severdi.
29. Bir gün Yakup yemek pişiriyordu; Esav da yorgun bir halde kırdan
gelmişti.
30. Yakup’a “Ne olur şu kırmızı yemekten bana bir lokma ver” dedi, “Çabuk
ol, çok yorgunum, şu yemekten biraz yiyeyim.” Bu nedenle ona Edom dendi.
31. O zaman Yakup “Önce bana ilk oğulluk hakkını sat” dedi.
32. Esav şu karşılığı verdi: “Şurada ölmek üzereyim, ilk oğulluk hakkının
bana ne faydası var?”
33. Yakup “Önce bana yemin et” dedi. Esav yemin edip ilk oğulluk
hakkını Yakup’a sattı.
34. Ve Yakup Esav’a ekmek ve mercimek yemeği verdi; o da yedi
içti. Sonra kalkıp yoluna gitti. Esav ilk oğulluk hakkını hor görmüştü.